[!NOTE] Wzorzec historyczny: Używanie GNU Make jako potoku zasobów frontendu było powszechne zanim Vite, Webpack i esbuild stały się standardem. Pozostaje lekkim podejściem dla prostych projektów.
Podstawowy wzorzec kompilacji
bin := ./node_modules/.bin
all: build/app.js
build/%.js: src/%.coffee
@mkdir -p $(@D)
@$(bin)/coffee < $< > $@
Potok CSS z użyciem Stylus i Autoprefixer
bin := ./node_modules/.bin
stylus := $(bin)/stylus
autoprefixer := $(bin)/autoprefixer
styl_files := $(shell find web/ -name "*.styl")
all: public/app.css
public/app.css: css/app.styl $(styl_files)
@mkdir -p $(@D)
@$(stylus) $< | $(autoprefixer) -b "> 1%" > $@
Pętla śledzenia zmian w plikach (File Watching Loop)
Prosta pętla powłoki do ponownego uruchamiania celów make po zmianie plików:
watch:
@echo "... watching for file changes"
@while true; do make -s; sleep 1; done
Pakowanie JavaScript za pomocą Browserify
js_files := $(shell find web/ -name "*.js")
public/app.js: web/app.js $(js_files)
@mkdir -p $(@D)
@$(browserify) -t [ cssify -x .css ] $< > $@